دختر یا پسر

ثبیت جنسیتی دختران و پسران

کودک بین سه تا شش سالگی گاهی در زبان ، شیوه ی لباس پوشیدن و

رفتارو سکنات،ناهنجاری از خود نشان می دهدتا جاییکه ممکن است

پسربچه ها نحوه ی حرف زدنشان خشن شود و دختران نیز به سراغ لوازم آرایش مادرانشان بروند و

دلشان بخواهد لباس های رنگارنگ بپوشند تا بدین تربیت جلب توجه کنند.

به کرات اتفاق می افتد که در سن اودیپی،کودک به شکل ناخودآگاه،

خصلت های زنانه یا مردانه ای را که باید در آینده از آن پیروی کندبه نحوکاریکاتوروار تقلید می کند.

در پنین شرایطی،مانند هرکنکاش و کاوش دیگری،زیاده روی نیز مشاهده می شود.

 

دختر یا پسر

بدین ترتیب،بعضی از پسربچه ها هوس می کنند لباس دخترانه بپوشند

چون می خواهند ببینند دختر شدن چه حال و هوایی دارد ، بعضی از دخترها هم ادای پسرها را در می آورند و

برای خود سبیل می گذارند.در این حالت والدین دچار تشویش می شوند که این ترس دلیلی ندارد.

آن ها باید این تجربه اندوزی را تحمل کنندو به موقع جنسیت حقیقی کودک را به او یادآورشوند.

ما به عنوان پدر یا مادر همیشه نمی دانیم که چگونه به الگوی زنانه یا مردانه فرزند خود بدل می شویم.

دست کم می توان اینگونه تصور کرد که چاچوب این الگ همیشه تحت کنترل ما نیست. باید کاری کنیم

که کودک آزادانه از الگوها استفاده کند و سعی نکند دقیقا همان مرد یا زنی بشود که ما هستیم.

اگر پدریامادری در تحمیل الگوها پافشاری کند،کودک ممکن است هویت شخصی خود را فراموش کندو

شخصیتی را برگزیندکه مطابق خواسته ی پدر یا مادر است.

برگرفته از کتاب پرا این بچه اینقدر خجالتیه؟

نویسنده امانویل ریگون

خانه خلاقیت غرب تهران

پکیج های تخصصی مادروکودک و کودک

۰۹۱۹۰۳۱۶۸۷۵