تربیت جنسی را از چه زمانی آغاز کنیم ؟

در این مورد ظاهراً والدین سه دسته‌اند:

۱. والدینی که شروع تربیت جنسی را از زمانی می‌دانند که کودک

پرسش‌هایی درباره‌ی تفاوت‌های ظاهری بدن خود با جنس دیگر یا بارداری و … مطرح می‌کند.

۲. والدینی که در اولین فرصت تربیت جنسی را با آموزش حد و مرز و زمان و مکان برهنه شدن

شروع می‌کنند و همین‌طور پیش می‌روند و مدام در حال عادی‌سازی و آگاه‌سازی کودک هستند.

۳. والدینی که ظاهراً اعتقادی به تربیت جنسی ندارند و یا خجالت مانع از صحبت‌شان با کودک می‌شود.

این دسته تربیت جنسی را به مدرسه، مهد کودک و یا بچه‌های هم‌سال دیگر می‌سپرند و

قائلند که خودشان هم همین طور یاد گرفته‌اند!!

 واقعیت این است که تربیت جنسی کودکان، سال‌ها قبل از شروع سؤالات آنان و

حتی متولد شدن‌شان آغاز می‌شود. از زمانی که والدین به جنسیت فرزند خود و

به ترجیحی که نسبت به جنسیت او دارند، فکر می‌کنند.

آنجا که برخی فرزند دختر را ترجیح می‌دهند و باور دارند دخترها آرام‌ترند، همراه و همدم والدینند و

به علت لطافت و علایق خانگی که دارند تربیت آن‌ها آسان‌تر از پسرهاست.

بعضی دیگر دقیقاً به همین دو دلیل دختر را آسیب‌پذیر و تربیت او را دشوار می‌دانند و

ترجیح می‌دهند که پسر داشته باشند چون پسر را قوی‌تر، آزادتر و منطقی‌تر می‌دانند و

قائلند برای دنیای خشن و پر از تبعیض و نابرابر کنونی مناسب‌تر است!

تربیت جنسی کودکان

نقش باورها در تربیت جنسی کودکانمان

صرف نظر از درست یا غلط بودن هر یک از این باورها، نکته‌ی مهم تأثیر این باورها در نگرش والدین

نسبت به جنسیت و در نهایت شیوه تربیتی آن‌هاست. والدینی که باور به قوی‌تر و آزادتر بودنِ

ذاتی پسرها دارند از همان نوزادی آگاهانه یا ناآگاهانه هر گونه مقاومت و مخالفت پسر خود را

به ذات قدرت‌طلب و خشن مردانه‌ی او نسبت می‌دهند؛ نسبت به برهنگی و

محل تعویض پوشک او تسامح و سهل‌گیری بیشتری دارند و اگر به صراحت یا به تلویح مورد اعتراض

یا پرسش قرار گیرند در پاسخ فقط می‌گویند، پسر است و برهنه دیده شدنش اهمیتی ندارد.

برخی با پسرها حتی شوخی‌های بسیار ناجور می‌کنند اما در مورد دخترهایشان یک دفعه ناموس‌دار!!

و غیرتی می‌شوند، در حالی که کودک تصویر مرد یا زن بودن خود و جنس دیگر را

از خلال همین رفتارها، شوخی‌ها و باید و نبایدها کسب می‌کند و مطابق همان‌ها هم با خود،

طرف مقابل و در جامعه رفتار می‌کند و همان چرخه را تقویت و تکرار می‌کنند.

به این عبارات دقت کنید:

«چون تو دختری، …» یا «چون تو پسری …» 

«مرد که گریه نمی‌کنه»

«دختر نباید بلند بخنده»

«مردا چون قوی‌ترن باید …»

«دخترا گناه دارن، نباید …»

و ….

این جملات نقش و اثری ماندگار درشکل‌گیری هویت جنسی کودک دارند. 

گام اول در تربیت جنسی کودکان

 پس گام اول این است که خودمان به عنوان والدین خوب فکر کنیم و

این کلیشه‌های ذهنی را در خود بیابیم و اصلاح‌شان کنیم. چرا که بخش اعظم تربیت جنسی کودک

در خانواده و به خصوص توسط مادر ساخته می‌شود ونقش بسیاری در فرزندپروری کودکانمان دارد.

پس قبل از انجام باورهای غلط و بی پایه ابتدا درباره تاثیر آنمطمین شویم.

برگرفته از نوشته های حمید کثیری

خانه خلاقیت غرب تهران